Ayers Rock 1 october

Beste volgers en vrienden,

Vandaag worden we bij Pathdorf opgehaald door een 4WD-busje voor een kampeerweekend naar Ayers Rock en omstreken. Natuurlijk weer voor dag en dauw, en eerst mogen we weer een paar uur op en neer hotsen in een bus. Sommige mensen denken dat ze in Alice Springs een kamer kunnen boeken met uitzicht op de rock, maar het is nog meer dan 400 kilometer verder de bush in.
Een paar sanitaire stops verder kennen we onze tourgenoten al een beetje. Nick, onze gids, met een prachtig Australisch knauwaccent, Katherine uit Zwitserland, die maar twee woorden engels spreekt, Enrico en Chiara uit Italie die op huwelijksreis zijn, Ad en Harry uit Brabant, schoonvader een schoonzoon (de dames hebben vliegangst), en Mick & Dawn uit Engeland.
'I know another Mick. He's famous'. 'Who?' 'Mick Dundee!'
Hilariteit alom. Hij leek een beetje te gemakkelijk, maar we scoren toch een voltreffer. En het ijs is werderom gebroken. Verderop kunnen we ook nog een kort camel ride doen.

 Maar de meesten zijn nog niet helemaal wakker. De koffie bij Ebenezer Cafe vindt meer aftrek. Mount Connor is een instinkertje. Het is ook een groot stuk rots dat boven de bush uitsteekt, en ongeveer dezelfde kleur als Ayer’s Rock. Vanachter het busraam lijkt ie zich als een reuzenworm uit de film Dune door het landschap te bewegen. En elke keer als de camera scherp staat, duikt ie weer achter een bosje. Ik krijg meer plafond dan rots in beeld.

Dan breekt tenslotte het plechtige moment aan van My First Glimpse of Uluru (zoals the Rock eigenlijk heet). Er zijn natuurlijk veel Other People's First Glimpses geweest, maar die tellen voor mij niet. Het is echt vreselijk gaaf, zo'n eenzame grote bult in het verder vlakke landschap.

Voordat we the rock te lijf gaan moeten we eerst ons kampement inrichten. Het is een ‘deluxe’ campsite, met bedden in de tenten, en opwindlampen. Verder een leuke eettent, en een WC-gebouw. De dames kijken bedenkelijk. We maken met z'n allen de lunch klaar met bevroren quiche die Nick opwarmt op de bbq, tonijnsalade en pastasalade. Culinaire hoogstandjes. En gezellig.
Vervolgens gaan we Uluru bekijken. Als je eromheen loopt, heb je een wandeling van tien kilometer. Wij doen ongeveer de helft, en maken handig gebruik van Nick die vooruitrijdt met de bus. Uluru is voor de aboriginals een heilige plek, en je mag niet overal fotograferen.
Als je dichterbij bent, lost de monolith op in details, en zijn er vele dingen te bekijken. Zoals de eigenaardige erosie, die gedurende honderden miljoenen jaren heeft plaatsgevonden.

 Op sommige plaatsen is de rots spiegelglad, elders zijn er grotten uitgesleten, of zijn er grote brokken afgebroken. The rock is meer dan driehonderd meter hoog, en wordt steeds hoger, omdat de grond eromheen sneller slijt dan de rock zelf, die lang geleden gevormd werd uit een machtige plaat zandsteen die eigenlijk gewoon omgekieperd is. Het bovenste stukje steekt boven de grond uit onder een hoek van bijn 90 graden. Onder de grond zit nog een kilometer of wat. Natuurlijk zijn er bij elk detail weer aboriginal verhalen te vertellen. Er is een waterplaats tegen de rots aan waar men op kangeroes placht te jagen. De rots vormt een soort hinderlaag. De beesten worden geteld bij het naar binnen gaan, en bij het naar buiten hoppen word de laatste gedood. Een is genoeg, en pas na een poos wordt het laatste dier gemist. Zo associeren de kangeroes de waterplaats niet met gevaar, en blijven ze terugkomen. Leep hoor. Tegenwoordig gaat een en ander met fourwheeldrive en geweer. Maar wel een tegelijk. Ook zijn er groten die in gebruk waren als leslokaal, met vele vele lagen tekeningen over elkaar heen. Wel jammer dat het erg druk is. Logisch want iedereen die Australie gezoekt, wil naar Ayer’s Rock.

De bbq 's avonds is wederom een culinair hoogtepunt met worsten en enigszins taaie entrecotes, maar wel gezellig. De meeste mensen gaan vroeg de slaaptenten in. We moeten om 5 uur op, vanwege een te bezichtigen zonsopgang. De melkweg staat koel aan de hemel. Het waait en het is koud. Maar niet in de slaapzakken.