We hebben een reputatie op te houden als het om museumbezoek gaat. Om tien uur op de stoep bij het Victoria & Albert in Londen,en om vijf uur als laatste eruit gebonjourd. Met stalpoten, op z’n Westfries gezegd, maar helemaal content. Zo bont gaan we het niet maken in het Art Gallery of New South Wales, omdat het midden in de Botanic Gardens ligt. En die zijn ook een bezoek meer dan waard.
Welnu, het Art Gallery valt erg in onze smaak. In het rijtje Louvre, Rijksmuseum, National Gallery hoort het niet thuis, maar de collectie is zeer te behappen, en dat is ook wel eens leuk. Een Rubens, een Ruysdael, een mooie Picasso, wat laat-middeleeuws, wat Giacometti, wat pre-Rafaelieten, en van al deze lieden enige tijdgenoten, die ons volledig onbekend zijn. Maar alles kwaliteit. En ook Australische schilders, sommige wonend in impressionistisch Frankrijk, weer andere immigranten uit allerlei Europese landen. Er is een schoolklas met kinderen van ik schat acht tot tien jaar oud. Ze zijn in uniformpjes, en worden begeleid door leden van ‘de vrienden van het museum’. Ze gaan schattig met z’n allen in Indianenzit voor een schilderij zitten, en krijgen op eigen niveau een praatje. Er wordt niet geklierd, maar geinteresseerd vragen gesteld. Met vinger opsteken. Kon het maar ook zo in Nederland.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten