30 oct –Takape’s & Misty Mountains

Beste vrienden en volgers,

De route naar Manapouri is beeldschoon, en weer met de nodige meren, Wakatipu, Te Anau en Manapouri, en met nog meer besneeuwde bergen. Maar om dat allemaal weer groots te beschrijven is niet zo interessant voor jullie. Zet eens de Symponic Poems op van Antonin Dvorak of als je die niet kan vinden , de Symphony from the New World. Dat geeft je een beetje het gevoel. Met excuses aan de Jazz, Pop en Ar&bie aanhangers.

In Te Anau (het plaatsje) duiken we de plaatselijke Subway’s in. Voor wie het niet weet: dat is een soort McDonald’s, maar dan voor vers belegde stokbroodjes. Je geeft enkele persoonlijke keuzes op, vriendelijk en in de juiste volgorde geprompt door het plaatselijke personeel, en zij gaan ondertussen aan de slag voor je. What kind? (te lezen op het menubord boven de toonbank). 6-inch or 1-foot? (hoe groot is de trek). White or Wheat? (wat voor broodje). Toasted? (even onder de gril). Any veg? (wijs aan welke sla, augurk enzo je wilt). Sauce? (een knijpfles uit een rek van tien). Salt&pepper? (spreekt voor zich). To go? (inpakken of hier opeten). Any drinks? (pak een fles gekoeld water of cola naar keuze). En afrekenen maar. Met Creditcard. Zo bestel ik een: How’re you? Fine thanks. Beef&Cheese please, 6-inch, Wheat,Toasted, a little bit of Everything please, bbq-sauce, yes please,to go, coke. Marca heeft liever een tuna met mayo en water.
Gewapend met deze lunch bezoeken we het vogelpark van Te Anau. Als we het nog weten van de vorige keer dat we hier waren, zijn er Takape’s te bewonderen, een soort inheemse dodo-achtige struinvogel.

En erg zeldzaam in het wild (een populatie van tweehonderd). En inderdaad, ze zijn er nog. Enkel vogels die het even niet redden in het wild, worden hier gehouden, en ze worden zo snel mogelijk weer uitgezet. Ook andere soorten zijn er. Onder andere Charlie Brown. Dat is een kaka, die sinds haar jeugd in kleine kooien heeft gezeten. Charlie blijft hier forever. Please talk to Charlie. She enjoys visitors.
Je wordt verzocht je eigen ‘rubbish’ mee terug te nemen, en een gold coin p.p. (twee dollar) als donation achter te laten. Dit alles voor de vogels. Dus vertrekken we met het Subway-papier en lege flesjes, een paar dollars armer, maar met een goed gevoel. See you Charlie!
Misty Mountain Lodge is een huisje in het bos. Er hangt een briefje aan de deur ‘Welcome Hans & Marca, we are out tonight, but make yourselves at home’, en de sleutel zit in het slot. Het uitzicht op de’Misty Mountains’ is subliem.