05 october – Alice Station

Beste vrienden en volgers,

B&B Alice Station wordt gerund door Deborah, een vrolijk, bepaald impertinent en zeer eigenwijs mens. Maar we kunnen goed met haar opschieten. Het speciale van Alice Station schijnt te zijn, dat er kangeroes in de achtertuin zitten. Nou, dat klopt, want Deborah voert ze elke dag. En de roze-witte kakatoe’s.

‘s Avonds gaan we eten in de Saloon. Bojingels heet ie. We wandelen er heen door een frisse woestijdavond. Het blijkt ‘the place to be’ te zijn, want het is er propvol, locals en buitenlui door elkaar. Maar er is nog wel een tafeltje voor twee. Waarom krijgen wij altijd een wiebeltafeltje? Ik heb de theorie ontwikkeld, dat in elk restaurant 50 % wiebeltafeltjes staan. Ik ga hierbij uit van mijn persoonlijke steekproef, en die wordt met de jaren groter. Een andere theorie is dat naarmate het restaurant duurder is, het aantal wiebeltafeltjes afneemt, tot je een prijsniveau bereikt dat alleen nog op het terras een zeker percentage wiebeltafeltjes staat. Men is uitgenodigt deze theorieën te staven dan wel te weerleggen.
De Bush Grill in Bojingls is echter uitstekend, met krokodil, buffel, kameel, skippy, en een venisonworstje. De bestelde kaasplank komt door de drukte niet opdagen, maar hoeven we ook niet af te rekenen. En door het vergeefse wachten lopen we een fikse onweersbij met veel regen mis. Elk nadeel heeft toch weer zijn voordeel.
De volgende morgen raken we met Deborah in een verhitte discussie over de aboriginals, dat ze eigenlijk door de settlers van hun land afgezet zijn, en gewoon gediscrimineerd worden. En wat eraan gedaan zou kunnen worden om hun lot te verbeteren. En wat ze er zelf aan zouden kunnen doen. Tot Rod, de taxichauffeur die Deb altijd belt, ons naar het vliegveld komt brengen. We nemen afscheid met een hartelijke omhelzing.
We hebben nu het tropische gedeelte van Australie achter de rug. Mooier en leuker dan verwacht.En we hebben de outback beleefd. Geweldige ervaringen. Ik had het kamperen niet willen missen, Marca echter als kiespijn. Met weemoed stappen we op het vliegtijd naar Melbourne.
Onze Melbournse B&B heet Villa Donati en ligt aan Church Street in Richmond, een voorstadje dat is opgeslokt door Melbourne. Het is een chic geval uit 1888, met een loggia met Korinthische zuiltjes aan de voorkant. De tram komt langs je deur. Als je boven uit het raam van de lounge kijkt, zie je een paar kilometer verderop de skyscraper(tjes) van het centrum staan. De eigenares vertelt dat het huis is ontworpen en bewoond door de toenmalige burgemeester van Richmond, en dat er nog wel meer soortgelijke huizen in de buurt staan.