27 0ct – Mount John Observatory & Star Gazing

Beste vrienden en volgers,

Aldourie Lodge is een heel aangename plek om te verblijven, maar er staat ook weer een stevig stukje wandelen op het programma. Mount John (1050 meter) ligt even buiten Lake Tekapo (700 meter) klaar om door ons bedwongen te worden. Op de top is een sterrenkundig observatorium van de universiteit van Canterbury, met telecopen in van die ronde koepels. De beloning voor het beklimmen is een 360 graden uitzicht op de omgeving. Die is eenvoudigweg niet te beschrijven. Verbluffend. En foto's doen er geen recht aan.

Als bonus bestellen we cappucino en sandwiches in het Astro Cafe, dat zich ook op de top bevindt. Erg lekker, en niet astronomisch geprijsd, gezien de lokatie. Op de menukaart kan men een kleine Astro-quiz doen. Vraag 1 is: 'What is the answer to the question of Life, the Universe & Everything?' Een makkie: tweeenveertig. Vraag 2: 'What is the essential piece of equipment for the Astro-backpacker? Weer een makkie: een handdoek. Na het halen van een acht voor de gehele quiz dalen we af langs de andere kant van Mount John, en wandelen langs de oever van Lake Tekapo terug naar het gelijknamige plaatsje.


Onderweg geven de leeuweriken van de omgeving een concert vanuit de lucht, even later begeleid door het rustige kabbelen van het ijskoude gletcherwater tegen de oever. Het water hier is nog azuurder dan het water bij de cote d'Azur. En dit wandelen is veel beter dan het lopende band werk in de sportschool.
's Avonds gaan we nog een keer mount John op, voor het 'Star Gazing', deze keer comfortabel in een busje, en voorzien van leenparka's. Het kan hier erg koud worden, en vorige week lag er nog een pak sneeuw. De groep wordt verdeeld over Chris, die uit Amerika komt, een Japans sprekende gids, en eentje die Mandarijn spreekt, voor de Chinezen onder ons. De nacht is prachtig helder, en er is veel te zien. Alle licht moet uit, want er zijn ook wetenschappelijke observaties aan de gang. We kunnen Chris dus niet zien in het donker, maar hij klinkt als een nerd, met een soort giegel aan het eind van elke zin. Maar hij weet wel alle sterrebeelden aan te wijzen met een groen laser-lichtje. Je kan op het zuidelijk halfrond het Zuiderkruis zien, maar ook de wolken van Magaelhaes en natuurlijk de Melkweg.

Er staan ook wat kleine telescopen opgesteld op het terras van hetzelfde Astro Cafe als waar we vanmiddag gelunched hebben. En hiermee kan je sterrenhopen bekijken. Maar het mooiste is natuurlijk de 40 cm spiegeltelescoop in een van de ronde koepels. Kinderspel in vergelijking met het professionele werk, maar sterk genoeg om Alpha Centauri te kunnen identificeren als een dubbelster, de Tarantula-nevel te bewonderen, en als uitsmijter Jupiter te aanschouwen compleet met een aantal manen en het bekende strepenpatroon op de oppervlakte. Veel te snel is het half twaalf uur en tijd om af te nokken.