06 october – Melbourne

 Beste vrienden en volgers,

Bij de 7-eleven winkel kopen we twee dagkaarten voor de tram en nemen lijn 70 naar het centrum. Kost even twee keer $7, maar dan heb je ook wat. En meteen een vertrouwd Amsterdam-gevoel. Het ting-ting bij het wegrijden is anders dan het Amsterdamse Trrrrrring!!, maar klinkt wel lekker.

 Op een overstapje bereiken we Queen Victoria Market. Dat is een overdekte markt, waar je qua eten alles kan kopen wat je zou kunnen bedenken. Kleurrijk en gezellig. Viskramen met de prachtigste aanbod van allerlei soorten krab, kreeft, garnaal, vis, oesters, noem maar op. Groentekramen overladen met alle soorten groente en kruiden. De kramen worden veelal gerund door Aziaten. Er is ook een kookdemonstratie door sterrenkok Pierre Khodja (oorspronkelijk uit Algerije). Hij maakt sigaren van filodeeg met tonijnvulling klaar, die knetter lekker zijn.

Voor iedereen die zijn kookcircus benadert heeft hij een vriendelijk woord. Bij Flinders Street Station stapen we op de Hop-on-hop-off bus. Die brengt ons in anderhalf uur langs de belangrijkste bezienswaardigheden in de stad, en de chauffeur geeft tips over de intercom, wat je zoals kan beleven in Melbourne. Nou, een week is niet genoeg om dat allemaal te doen, laat staan een dag. Musea, parken, wandelingen, shoppen, little Italy, Chinatown, noem maar op. Wij kiezen voor wandeling vier in het CBD (cental bussiness district), die ons langs achterafstraatjes en passages voert.

Er blijkt zich een verbluffende hoeveelheid leuke winkeltjes, terassen en cafeetjes te bevinden in het centrum. Bij de local Starbucks halen we een Melbourne-koffiemok (bestellinkje), en horen vernemen dat de guy achter de balie Friese ouders heeft, maar zelf helaas alleen Engels spreekt. Het publiek op straat is zeer gemengd: toeristen overal vandaan, locals van allerlei pluimage, Aussies, Chinezen, Indiers, negers, enz, enz. Er heerst een aangename cosmopolitische sfeer.

Deze stad bruist en vibreert. En men is niet bang om eens wat ouds af te breken en iets nieuws neer te zetten. Een frisse, elegante stad. We lopen nog een stukje over het langste picknick-kleed ter wereld. We hebben net de mega-picknick gemist, die in het kader van de recordpoging gehouden werd.

Maar een praatje met de eigenaar van de Holden-met-minicaravan is ook leuk, en we slenteren langs de oever van de Yarra-rivier. Daar is een rij boothuizen, en er wordt geroeid. Voldaan nemen we de tram terug naar Villa Dorati, en installeren ons in de lounge met een drankje en een laptop. Later vervolmaken we de dag met een bezoek aan het nabijgelegen Indiase restaurant, en eten een goeie vegatarische tali.