Ons laatste ontbijt in Nieuw-Zeeland eten we gezellig met onze gastheer en gastvrouw. We babbelen wat over cows and calfs, en over de mooie plekjes in Nieuw Zeeland. Ze hebben vroeger een boerderij gehad bij Auckland, zijn verhuisd naar Wanaka op het Zuideiland, en zijn toch maar weer teruggekomen. Te warm in de zomer, te veel sandflies en te weinig familie. 'Sandflies is the means of population control on the South Island'. Norman is een grapjas. We hebben het ook over Australie en de mooie plekjes daar, en de krokodillen in Kakadoo Park. 'Crocodiles is the means of population control in Australia' merk ik droogjes op. Norman kan 'm wel waarderen, hoewel een van zijn dochters ook in Australie woont. Het bos achter hun huis is hun eigendom en er staan wat jonge Kauri-bomen van niet meer dan honderd jaar. Ze willen hier een wandelroute aanleggen voor de gasten. Als het klaar is komen we kijken, beloven we. Het afscheid nemen valt zwaar. Maar als je wat van de wereld gezien hebt en je wilt op een gegeven moment weer thuis een kijkje gaan nemen, dan moet je wel.
De eindspurt voert langs de prachtige kust boven Auckland. Of eigenlijk kusten. Het Noordeiland is op deze plek zo smal, dat ze hier van Twin Coast spreken. We nemen nog het staartje van de maandagochtendfile in Auckland mee en belanden keurig op tijd op het International Airport. De huurbrik ziet er van buiten uit of ie in gebruik is geweest bij een stukadoor. Dat komt door alle gravel roads van de afgelopen dagen. Met Australie mee hebben we zeker vijfhonderd kilometer van dit soort wegen afgehobbeld. Voor we van Speyck's voorbeeld volgen is er nog tijd om wat blogjes op te sturen en ons voorlopig laatste Subway-ritueel te ondergaan. Zijn er in Nederland ook Subways? Vast wel. Anders wordt het afkicken.
De laatste stripjes Nieuw Zeeland zijn nog te zien uit het vliegtuigraampje. Vlak daarna alleen nog maar wolken. Wat een mooi land.
Na de eerste lange zit huiswaarts komen we op onze klok om twee uur 's nachts aan op Hong Kong Airport. Maar daar is het pas tegen negenen. Er zijn mensen die dan nog een paar uur gaan zitten wachten op een vlucht naar Amsterdam, en dan meteen de tweede Tedious Long Sitdown gaan doen. Wij zijn uit zachter hout gesneden en duiken het Regal Airport Hotel in. Na een nachtje slapen en een dagje Hong Kong gaan we er weer voor.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten