Beste vrienden en volgers,
Vandaag hebben we ongeveer 250 kilometer te rijden naar Franz Josef Glacier, de beroemde Gletcher. Reken voor honderd kilometer anderhalf uur als je een beetje doorrijdt. En meer als je lekker op je gemak voortkuiert en af en toe even stopt. De wegen zijn hier tweebaans, behalve op plekken waar het eenbaans is, zoals bij de meeste bruggen. Jakkeren heeft hier geen zin en wordt niet op prijs gesteld. Maar er blijft genoeg tijd over voor hier en daar een uitstapje of een wandelingetje. Helaas is het vandaag nogal nat, met zelfs een paar gierende hagelbuien.
Bij Cameron Creek maken we en keine wandeling in het bos. Dit lijkt erg op de begroeiing van de kliffen in Doubtful Sound.
Lange baarden mos aan de boomtakken en veel varens. Overal drupt het water. De levensspanne van de bomen wordt bepaald door hun weerstand tegen rotten. Elke kier in het hout wordt door alle vochtigheid genadeloos geinvaseerd door schimmels en andere rottigheid. De meeste bomen hebben wel een of meer grote takken die erg dood zijn. Een boom die het loodje legt, en toevallig op een fjordenklif staat, stort honderden meters naar beneden, en veegt de hele klif onder zich kaal. Een 'tree avalanche'. Vervolgens groeit op de kale klif weer mos, dat stevigheid biedt voor varens, vervolgens struiken, en tenslotte weer bomen. Maar dan zijn we weer tientallen jaren verder. Een boom bij Cameron Creek dondert gewoon neer en vermolmt waar ie gevallen is op de bosbodem.
Vanaf hier is er maar een route: de Haast-pas. Haast was de ontdekker van deze route richting de kust, en hij ontdekte er ook een onstuimige gelijknamige rivier bij die af en toe de weg ondermijnt. Pal aan de oceaan is een stadje dat zijn naam draagt: Haast. Bijna niet te geloven.
Vlakbij is het regenwoud van Monro Beach. Behalve mossige bomen staan er ook veel prachtige boomvarens. Er valt hier meters regen per jaar, en waarom zou een gedeelte niet vallen op donderdag 3 november?
Het is een natte bedoening, maar het is misschen wel het mooiste bos wat we gezien hebben. Het loopt tot aan het strand, en daar is kans op het spotten van de geel-gekuifde penguin. Maar niet meer dan een kans. We stellen ons tevreden met een paar oystercatchers.
Uiteindelijk arriveren we in Glacier-country. We nemen een kijkje bij Fox Glacier, maar daar worden we nogal weggeregend. We rijden snel naar het plaatsje Franz Josef Glacier, en gaan inchecken in de Holly Homestead, een prettige twintiger jaren villa even buiten het dorp.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten