We rijden nog even langs het Whale Watch Station, maar we weten het eigenlijk al. Het is mooi helder weer, maar de wind is niet bepaald gaan liggen. Integendeel. Er is inderdaad ook vandaag geen Whale Watching. We krijgen wel een refund van de tickets. We hebben een goeie reden om hier nog eens terug te komen. Helaas geen walvissen meer deze reis. Misschien kunnen ze de locomotief van gisteren omdopen tot Princess of Whales, en lekker stoom af laten blazen, in geval de whale sighting boot niet kan uitvaren.
Het Kaikoura Peninsula in nu bepaald spectaculair, nu het uitzicht kompleet is met sneeuwbetopte bergketens, en schuimgekuifde golven. Maar na een paar foto’s voor jullie lezers, rijden we toch verder. Vandaag is het reisdoel Motueka, een uitvalsbasis voor het Abel Tasman National Park, en dat is een eind rijden. Niet dat het heel ver is, maar reken voor zeventig, tachtig kilometer een uur rijden, en meer als je toert.
Bij Ohau Point, waar we weer langs komen, liggen de zeehonden er nog steeds lekker lui bij, ondanks de felle wind. Ietsje verderop bevindt zich Ohau Stream, en daar wacht een leuke verrassing. De pups die in de kolonie geboren zijn, scharrelen hier de stroom omhoog tot aan de waterval, en blijven een paar daagjes. Ze kunnen hier ongestoord en veilig oefenen met zwemmen en een beetje dollen met elkaar. Wie maar wil, kan meegenieten van het spel.
We komen langs het plaatsje Picton, waar we over een paar dagen de Inter Islander zullen nemen naar Wellington op het Noordeiland. Het is net als Dover in Engeland, iedereen is er geweest, maar niemand heeft het gezien. Verdere overeenkomst met Dover? Ze hebben allebei een kasteel, behalve Picton. Hier begint de scenic route langs Queen Charlotte Sound. Je kan hier fabuleus wandelen, en met rugzak van hutje naar hutje trekken. Helaas hebben we er geen tijd voor, maar wellicht een idee voor anderen.
Er is een wirwar van allerlei zeearmen, waarvan Queen Charlotte Sound de grootste is. Hier in de buurt worden de eerdergenoemde vuistgrote groene mosselen gekweekt. In de New World Supermarket in Nelson scoren we er nog een paar, voor het lekker. Even later komen we nog in een heuse file terecht.
Ons onderkomen in Matueka blijkt een lief huisje te zijn met uitzicht op een dal vol kleine agrarische activiteit en weelderig veel vogelgezang. Men is hier in de buurt aan het filmen voor the Hobbit, zei onze host Rodney. Dat klopt, want we raakten zelf onderweg een beetje bekneld in een filmcrew colonne. Zo ziet Hobbitstee er dus uit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten