Waar iedereen voor naar Punakaiki komt, zijn de Pancake Rocks. Dat is een eigenaardig gevormde kalksteenformatie, die inderdaad sterk doet denken aan stapels pannekoeken. En deze pannekoeken worden langzaam verslonden door de golven van de Tasman Sea. Boven op de stapels nestelen meeuwen en sternen. Iedere soort zit op zijn eigen stapel. Als een meeuw landt op een stern-stapel, wordt ie fanatiek weggejaagd. Andersom gebeurt niet zo snel, want de sternen zijn een stuk kleiner dan de meeuwen. Het verslinden van de Pancake Rocks vindt plaats in de Blow Holes, waar de golven brutaalweg de stapels van onderaf attaqueren. Bij hoog water is de honger het grootst, en er klinkt dan een spectaculair dof dreunend geluid vanuit de Blow Holes, onder veel gespetter. Dat hoge water is vandaag vroeg in de ochtend, vandaar dat het ontbijt nog niet achter onze kiezen zit.
Punakaiki ligt in Paparoa National Park, en daar is veel meer te doen dan rotsen bekijken. Je kan kajakken, paardrijden en natuurlijk wandelen. Onze keuze valt op een wandeling over een pad langs de Pororari rivier, die vervolgens het bos induikt en uiteindelijk uitkomt bij de Punakaiki rivier. Bij de Pororari rivier is het net of je verzeilt bent geraakt in een Jurassic Park film.
Elk moment denk je dat er een Pterodactylus de hoek om kan komen vliegen. Op een gegeven moment is er ook daadwerkelijk een geflapper, maar dat blijkt gewoon een Paradise Duck echtpaar te zijn. Het vervolg van de wandeling gaat over veelal zompige paadjes omhoog en omlaag, met vette klei die als pindakaas aan je zolen plakt. Een extra verrassing is wederom de enge hangbrug over de Punakaiki rivier. Maar Marca is nu gelukkig een beetje over haar enge-hangbruggen-syndroom heen.
Het bos, met de vele exotische palmen en dito vogelgeluiden is heerlijk. De dag die begon met gemiezer, eindigt met stralend mooi weer.
Neil heeft de barbecue laten staan dus we kunnen nog een keer. Helaas heeft de grocery in Punakaiki alleen maar instant noodles in huis. Het wordt dus verse toast met gerookte zalm over een laagje mayo (uitgevonden in 1756) met wat sla, een stuk vegetarische pizza, gevolgd door toast met gesmolten parmezaanse kaas en geroosterde paprika. Kan slechter, toch? Wel even opletten dat de meeuwen er niet vandoor gaan met de zalm. We vonden nog een mooie Maori spreuk voor op ons huis. Vertalen is niet nodig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten