Al een paar keer in Rototua denken we dat we nodig moeten opstaan, terwijl het midden in de nacht is. We hebben nu de oplossing voor dit mysterie, het zijn de Bell Birds, die net zo' n geluid maken als de wake-up call van ons mobieltje. En die opname komt van een NZ-vogel-CD. Lachen toch?
Vandaag hopen we aan te landen in Auckland, en dat is ongeveer drie uur rijden. Dat geeft ons genoeg tijd voor wat gezellige uitstapjes onderweg. Oscar, onze Maori host heeft ons aangeraden om vooral ook de Redwoods te bezoeken. En dat blijkt een goed idee. Even buiten Rototua bevindt zich Whakarewarewa Forest, waar men rond negentienhonderd een groot bos aangeplant heeft, dat nu aardig op leeftijd is. Een gedeelte bestaat uit Californian Redwoods, die erg oud en erg hoog worden. De hoogste is nu zevenenzestig meter. We dachten dat de aanplant ten behoeve van de toeristen in Rotorua was, maar dat is toch niet zo. Het bos was een proef-areaal voor de bosbouw. Er staan ook nog andere bomen in plukjes van een paar hectare, zoals de peppermint tree uit Tasmanie.
Er is een 'walk the dog walk' van een half uurtje, eentje van een dik uur met een uitzichtpunt over Rotorua, en het meer serieuze werk, want Whakarewarewa Forest is erg groot.
Cambridge is een klein stadje met een grote naam, en met een village green, een flink aantal tearooms, myriaden grijze dametjes met kralenketting en handtas op straat, en toch enorm Nieuw Zeelands. We kopen sandwiches en cola bij het winkeltje van een import Chinese dame, en er is een Backpacker's Inn. En een antieke auto, speciaal daar neergezet voor mij om te fotograferen.
Hamilton ligt iets ten zuiden van Auckland. Wat we ons niet herinnerden van ons vorige bezoek was de lelijke ring van bedrijventerreinen rond de stad, die in de loop van de jaren niet bepaald geslonken is. Een mooie herinnering was Hamilton Gardens. Er was een Japanse Zen-tuin, een Chinese tuin, een Indiaase Mogul-tuin, een Californische moderne tuin, een English flower garden en een Italiaanse Renaissance giardino. En het was toen mooi weer. Zouden ze er nog zo mooi bijliggen als in de herinnering? Of is de verbeelding een beetje op de loop gegaan met het verleden? We gaan toch even kijken. Het miezert een beetje. Maar och jeetje, de zes tuinen liggen er nog steeds glorieus bij. Toppertje!
Auckland is erg uitgestrekt, en er woont een substantieel percentage van de vier miljoen Kiwi's. We arriveren er tegen spitsuur, dus het is genieten geblazen tot we kunnen inchecken in Sewal Suite Hotel. Het CBD lijkt voornamelijk te bestaan uit kantoorgebouwen en parkeergarages. En er is een overvloed aan commodity shops voor ditje en datjes, en souvenir winkeltjes, gedreven door de paatsleijke Chinese middenstand. We dineren met micro-wavable dumplins en seafood patties uit een Koreaanse commodity shop. Best lekker.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten