Sunday, 18. September 2011

Dit wordt verstuurd uit Rose Gum Wilderness Retreat. Je hebt niet overal internet helaas.

Vandaag vertrekken we uit Kookas. Helaas, als je wat van de wereld wilt zien, moet je afscheid nemen van het bekende, en in dit geval het beminde. Marlies (en Jenny uit Duitsland) hebben ons geweldig verwend. De laatste avond heeft ze vis voor ons gemaakt, barramundi geheten. Dit is wel wat anders dan die eeuwige zalmmoot van de AH. We dineren erg gezellig met een ander Hollands echtpaar dat ons - naar blijkt - een tijdlang ongeveer achterna zal reizen.   

Marlies, wenn du dieses liest, werden viele Leute gelesen haben wie eine fabelhafte Gastfrau du bist. Vielen dank und auf freues Wiedersehen irgendwen, irgendwo!

Bij Hertz in Cairns halen we een autootje op. De vent achter de balie is wel erg mans, die arme Brabanders voor ons zijn een klein beetje geintimideerd. Als wij aan de beurt zijn en Marca vraagt of zij in geval van nood ook mag rijden, vraagt ie haar plichtshalve:  ‘Are you under twenty-five?’  Waarop ik zeg ‘That’s a nice one from you!’. Hilariteit alom, ‘Never heard this answer before’, en het ijs is gebroken.

We rijden naar Mossman Gorge, waar we een fijn parcours door het regenwoud afleggen (in de zomer zal het echt afleggen zijn). Daarna steken we met de ferry de Daintree river over (crocs!), en geraken bij ons volgende logeeradres: Thornton Beach Bungalows. Er staat een piepklein bungalowtje in het regenwoud voor ons klaar en de stroom komt er geheel van zonnepanelen. En als je vijftig meter loopt, sta je met je voeten in de Pacific.

Om achttien uur tien zet iemand de krekels aan, doet de zon uit en houdt verdere auto’s tegen. De branding mag aan blijven staan. Wij maken een broodje tuna van een blikje uit de supermarkt en doen er wat sla met olijven en wat vinaigrette bij. We schroeven een fles Chardonnay open en installeren ons op de veranda om dit alles te genieten. Life can be easy…