Het is even zoeken, want de routebeschrijving gaat ervan uit dat we uit de richting Cairns komen en wij komen uit Atherton. En Rose Gums ligt 15 km buiten Malanda in een prive oerwoud van de nodige hectaren. Als we aanleggen bij de reception is het allang sunny down.
We krijgen de sleutel van Treehouse No 7 - Fairywren, een lief huisje met de illusie dat het in een boom is gebouwd. Met een prachtig terras dat uitkijkt over het regenwoud. Maar dat zien we de volgende morgen pas.
Er is een houtkachel , een Koreaanse wasmachine die het forellenquintet van Schubert speelt als ie klaar is met wassen; verder een keuken met een goeie chef uit Holland, een badkamer met een jaccuzibad, als je erin zit heb je uitzicht op - jawel - het regenwoud en overal teakhouten vloeren met kleedjes erover. Een huis om verliefd op te worden.
De volgende morgen ontbijten we op het heerlijke terras met echt Australische thee en plunger coffee. We vinden in de meegeleverde breakfast hamper ook nog bacon & eggs. Toe maar.
Creek Walk & Waterfall Walk
‘s Morgens gaan we gezellig wandelen door ‘ons ‘ regenwoud. De vogels zingen ons uitbundig toe. Na drie uur hebben we het hele terrein gezien, van de waterval tot Butcher Creek, en zijn we drijfnat van het zweet. Mad dogs and Englishmen , plus nog twee malloten. Wel goed voor de conditie.
Een douche en nog een plunger coffee doen wonderen, zodat we ons enthousiast storten op het middagprogramma:
De Spar in Malanda
Even boodschappen doen voor vanavond en voor het ontbijt. Groente is goed te krijgen, maar bijna twee keer zo duur als thuis. Men is trots dat alles van eigen bodem komt. Behalve de garlic, die komt uit China. Maar die hoef ik dus niet. We gaan voor zucchini, minced meat, een blikje tomaten met kruiden, pasta en wat sla. En verse basilicum.
Malanda Falls.
Niet overweldigend als je eenmaal in Schaffhausen bent geweest. Maar Oscar Wilde had zelfs moeite met de Niagara: een onnodige hoeveelheid water die over een onnodige hoeveelheid rotsen stroomt. De kleine bruine kindertjes van Malanda hebben echter pret voor tien in het water.
Lake Eacham.
Dit is een oude krater gevormd door een explosie van een waterlaag boven een hete magmalaag. Nu is het een rond meer waar je in een uur omheen kunt lopen. Er zwemmen allerlei vissen, zoetwaterschildpadden en Aussies.
Bromfield Swamp.
Het schijnt dat je tegen zessen bij Bromfield Swamp moet zijn om mee te maken dat er honderden kraanvogels aan komen vliegen om een plekje te vinden voor de nacht. Bromfield March lijkt wel een oude krater te zijn net als lake Eacham, maar dan bijna zonder water.
We worden niet teleurgesteld. De zon gaat al onder achter de heuvels, en daar komen de kraanvogels in groepjes van een stuk of vijftig, majestueus wiekend, plechtig dalend in cirkels, en wat onhandig landend met hun te groot landingsgestel. We schatten de uiteindelijke groep op zeker duizend stuks. Er staat zes man te kijken. Geen massatoerisme hier.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten