Monday, 19. September 2011

Hoewel de inventaris van de bungalow spartaans is te noemen, omvat deze wel twee schattige opvouwbare strandstoeltjes. We pakken deze en ook wat kaas, brood en sinaasappelsap in, en ontbijten op het strand. En een kopje koffie is na vijftig meter ook nog niet afgekoeld. Helemaal top!

Vervolgens gaan we richting Cape Tribulation. Zo geheten omdat Captain Cook hier averij met zijn schip de Endevour opliep. De Aboriginal naam is …. We zijn momenteel in het Daintree National Park en het parool is hier strand en regenwoud. Het regenwoud loopt helemaal tot het strand. Het strand doen we nog even met mate, behalve het insmeren dat met factor 30 geschiedt . Er is een heerlijk windje en een  mensdichtheid van 0,003 op de schaal van Scheveningen. 

Je kan hier overal wandelingen maken door het regenwoud. Een manchete is niet nodig, want er zijn overal boardwalks. Op elke plek is de samenstelling van de vegetatie weer anders. Die varieert met de afstand tot de zee. Heel dichtbij heb je mangroven die goed tegen zout water kunnen, iets verder de soorten die er niet dood van gaan, en geleidelijk nemen de palmen en vruchtdragende bomen het over. Hiertussendoor wurgplanten zoals de vijgenboom, varens, en allelei ander spul. Er is ook een palmsoort die langs bestaande boomsoorten naar het licht groeit en zich vastgrijpt met een soort lianen met weerhaakjes. Als je er in verstrikt raakt, ben je even bezig om jezelf te bevrijden. Vandaar de naam: ‘Wait-a-while’. Het antwoord van je wachtende vrienden luidt natuurlijk: ‘No worries mate’. Als je goed oplet zie je overals kleine felgekleurde vogeltjes vliegen, en ander leven zoals wallaby’s en prachtig gekleurde vlinders. Helaas zien we niet de cassowaries, een soort woudstruisvogel, die gemeen schijnt te kunnen uithalen. Na een dagje fascinerend regenwoud, gaan we nog even op het strand zitten met onze stoeltjes. Helaas zonder een glaasje Chardonnay, want je mag hier geen alcohol gebruiken in het openbaar.