Beste volgens en vrienden,
We worden vandaag begeleid door Keira, een hartelijke en vrolijke dame met een hoog tante Pollewop gehalte. Maar zij weet natuurlijk niet wie dat is. We hobbelen met het 4x4 busje net zolang oostwaarts, tot we bij de grens van Kakadu komen bij de East Alligator River. Daarachter begint het Arnhem land. Er is geen brug over de rivier, alleen een ford. Dat betekent door het water naar de overkant. Als het water te hoog staat, kom je niet aan de overkant. In de regentijd zijn er normaal geen tours deze kant op. We genieten vooral van het prachtige landschap, en de fijne sfeer van samen een dagje uit. Maar we krijgen ook allerlei heel aparte dingen te zien. We mogen even kijken bij een burial place. Geen foto’ s, maar dat willen we ook niet. Een Aboriginal wordt twee keer begraven; de eerste keer wordt het lichaam gewikkeld in paperbark ter aarde besteld, de tweede keer worden de botten bijgezet in een ondiepe grot als die we bezoeken. Natuurlijk zienwe ook weer de nodige rotsschilderingen. Ook een artcenter staat op het programma. Het speciale is dat deze zich in het Aboriginal dorp bevindt, en je de artiesten bezig kan zien. Een ervan doet altijd mee met de Telstra contest, en heeft prijzen gewonnen. Hij schildert gewoon met een stukje riet. De senior artist wil even de hand schudden van onze busoudste, een Korea veteraan. Ik ga voor een lokaal bedrukt T-shirt, en het boek ‘Kakadu People’ van Sir Baldwin Spencer. Nadat we grondig door elkaar zijn gehusseld op een ruig 4x4 paadje komen we aan een vredig riviertje. Op een plekje onder de bomen, uit de loop van de krokodillen, stallen we de lunch uit: broodjes, gebakken kipfileetjes, en reepjes gebakken waterbuffel, dit alles met lekkere sla en stromen ice tea. We zitten nog een tijdje genoegelijk te praten. Een vogel zit boven ons in het loof te zingen. De naam van de vogel ben ik vergeten, maar de roep wordt ‘druppels vloeibaar goud’ genoemd. Na de lunch gaan we nog even kijken bij een lieflijke Billabong. Wat gaan we hier nog over vertellen, kijk maar zelf:
Dan is het weer tijd om de coach richting Darwin te pakken en onderweg nog dit blogje te tikken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten